Podseria

Wydział Łączności

Wydział Łączności jako zadanie podstawowe miał zapewnić właściwą pracę urządzeń łączności przewodowej (telefonicznej, telegraficznej) oraz radiowej (krótkofalowej i UKF), wykorzystywanych przez SB i MO, władze polityczne i administracyjne. Wydział Łączności organizował i nadzorował wymianę i konwój przesyłek listowych, przesyłanych pocztą specjalną. Wydział Łączności został utworzony w strukturze KWMO w Radomiu, powołanej z dniem 1 czerwca 1975 r. w wyniku wprowadzenia nowego podziału administracyjnego Polski. Od 1 sierpnia 1983 r. znajdował się w strukturach Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Radomiu powstałego z tym dniem w wyniku przekształcenia KWMO w Radomiu. Z dniem 1 stycznia 1984 r. przeszedł z pionu MO do pionu SB. W 1984 r. w Wydziale Łączności pracowało 42 osoby oraz do dyspozycji szefa WUSW przyznane były trzy stanowiska pozaetatowe. Wydział liczył trzy sekcje: poczta specjalna; sekcja I - łączności przewodowej; sekcja II – łączności bezprzewodowej. Wydział Łączności został rozwiązany w lipcu 1990 r. równocześnie z likwidacją SB. (podstawa prawna: Ustawa z dnia 28 maja 1975 r. o dwustopniowym podziale administracyjnym państwa oraz o zmianie ustawy o radach narodowych, Dz.U. z 1975 r., nr 16, poz. 91; Zarządzenie organizacyjne nr 100/Org ministra spraw wewnętrznych z dnia 11 czerwca 1975 r.; Ustawa z 14 lipca 1983 r. o urzędzie Ministra Spraw Wewnętrznych i zakresie podległych mu organów, Dz.U. z 1983 r., nr 38 poz. 172; Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o policji, Dz.U. z 1990 r., nr 30, poz. 179; Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Urzędzie Ochrony Państwa, Dz.U. z 1990 r., nr 30, poz. 180).