Podzespół

Wojewódzki Urząd ds. Bezpieczeństwa Publicznego w Lublinie 1954 - 1956

Na mocy Dekretu z 7 grudnia 1954 r. o Naczelnych Organach Administracji Państwowej w zakresie Spraw Wewnętrznych i Bezpieczeństwa Publicznego utworzono Ministerstwo Spraw Wewnętrznych oraz Komitet ds. Bezpieczeństwa Publicznego. Struktura Komitetu została upodobniona do byłego MBP i składała się z dziesięciu Departamentów oraz Biura „W” i „B”. Podobnie jak za czasów istnienia MBP, struktury organizacyjne Komitetu miały swoje odpowiedniki w jednostkach terenowych – wojewódzkich i powiatowych. Powstały w nich identyczne piony w postaci wydziałów (dla województwa) i referatów lub sekcji (dla powiatów). Na tej podstawie wojewódzkie oraz powiatowe urzędy bezpieczeństwa zostały przeorganizowane na wojewódzkie i powiatowe urzędy ds. bezpieczeństwa. Przeprowadzona reorganizacja zachowała w pełni dotychczasowe struktury i zdolność operacyjną organów bezpieczeństwa. W 1954 r. dodatkowo powołano jeszcze Delegaturę WUdsBP w Opolu Lubelskim i Parczewie, rok później w Świdniku, natomiast w 1956 r. w Bełżycach, Bychawie i Janowie Lubelskim. Na dzień 1 września 1955 r. stan osobowy struktur urzędu ds. bezpieczeństwa w tym województwie wynosił 751 funkcjonariuszy (nie obsadzonych pozostawało 39 etatów). W powołanym Dekretem Rady Państwa z 7 grudnia 1954 r. Komitecie do spraw Bezpieczeństwa Publicznego większość zadań prowadzonych dotychczas przez Wydział I Departamentu II przejął Departament Ewidencji Operacyjnej i Statystyk, oznaczony numerem X, a sam przedmiot pracy nie uległ większym zmianom. W chwili rozwiązania Komitetu, w miejsce dotychczasowego Departamentu X powstało Biuro Ewidencji Operacyjnej złożone z kierownictwa, czterech wydziałów i jednego działu. Dotychczasowy Wydział I i II zachowały zarówno swoją numerację, jak i zadania. Dział Kartotek przekształcono w Wydział III, sekretariat ogólny i drukarnię połączono w jedną komórkę, która otrzymała nazwę Wydział Ogólny, natomiast Dział Statystyczno-Sprawozdawczy przekształcono w Dział Ewidencji Specjalnej. Przemiany organizacyjne z końca 1956 r., choć istotne w skali resortu, na pracę ewidencji nie wywarły większego wpływu, przez najbliższe lata będzie ona działać na podstawie instrukcji 017 i 018 z 1955 r.