IPN Rz 941/3

Odznaczenia i inne pamiątki należące do sierżanta Franciszka Pykosza (1909–1995), s. Michała i Anny z d. Bolek

W j.a. znajdują się: Odznaka pamiątkowa 2 Warszawskiej Dywizji Pancernej 2 Korpusu Polskiego (3 szt.); nieśmiertelniki zawieszone na bawełnianym sznurku, należące do Franciszka Pykosza; Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino nr 21480, który otrzymał bombardier (kapral) Stanisław Byczek, ur. w 1902 r., służący w 6 Pułku Art. Lekkiej, prawdopodobnie kolega Franciszka Pykosza (Franciszek Pykosz otrzymał Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino nr 22439); Medal Wojska nadany ogniomistrzowi Franciszkowi Pykoszowi 26-04-1946 r.; Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939”, nadany Franciszkowi Pykoszowi 16-06-1982 r.; Medal Związku Sybiraków 1928–1993, wybity w 65. rocznicę powstania Związku Sybiraka; Medal brązowy „Za zasługi dla pożarnictwa” przyznany Franciszkowi Pykoszowi. Franciszek Pykosz we wrześniu 1939 r. walczył z Niemcami w 20 Pułku Ułanów i pod Lwowem dostał się do niewoli sowieckiej, przebywał w obozie jenieckim w Żytyniu k. Równego, skąd uciekł w czerwcu 1940 r., ponownie schwytany, został zesłany do obozu pracy w Obwodzie Swierdłowskim na Syberii, we wrześniu 1941 r. wstąpił do Armii Polskiej w ZSRS, potem przeszedł szkolenia w Iranie, Iraku, Palestynie, Egipcie służąc w 5 Kresowej Dywizji Piechoty. W latach 1944–1945 walczył we Włoszech, m.in. w bitwie o Monte Cassino, potem pod Ankoną i Rawenną, został ranny podczas przeprawy na rzece Idice. Po wyleczeniu brał udział w wyzwalaniu Forli, Faenzy i Bolonii. Za wykazane męstwo, 8 sierpnia 1944 r. został odznaczony Krzyżem Walecznych. Od czerwca 1945 r. służył w 2 Pułku Artylerii Przeciwpancernej działającym w ramach 2 Warszawskiej Dywizji Pancernej, w maju 1946 r. wraz z jednostką wyjechał do Wielkiej Brytanii, do Polski powrócił 18 maja 1947 r. i pracował w swoim gospodarstwie rolnym. 22-10-1950 r. został aresztowany przez funkcjonariuszy PUBP w Jaśle, podejrzany o rozpowszechnianie fałszywych wiadomości o nietrwałości ustroju Polski Ludowej i Związku Radzieckiego, 15-03-1951 r. został uniewinniony przez Sąd Wojewódzki w Rzeszowie.

Medal, Obiekt nietypowy