IPN Rz 882/1

Dokumenty Franciszka Woźniaka, s. Józefa i Krystyny z Laskowskich, ur. 10-09-1897 r. w Kobylance k. Gorlic, zamordowanego przez Niemców 12-06-1941 r. w KL Mauthausen

W j.a. m.in: Pismo Józefa Woźniaka – ojca Franciszka – do K.K. Landsturmu Okręgu 15 w Troppau (Opawa), Kobylanka, 1-05-1917 r.; Dokumenty Franciszka Woźniaka ze służby w 15. Pułku Piechoty w latach 1919–1921; Dokumenty dot. pracy Franciszka Woźniaka w charakterze nauczyciela Szkoły Powszechnej w Ujeździe w gm. Łazisko w latach 1921–1924; Świadectwo ślubu Franciszka Woźniaka i Jadwigi Tomaszewskiej, Koluszki, 30-06-1924 r.; Dokumenty dot. pracy F. Woźniaka w Szkole Powszechnej w Prażkach, gm. Będków w latach 1924–1927; Dokumenty dot. pracy F. Woźniaka w Szkole Powszechnej w Olszowej w gm. Łazisko w latach 1927–1935; Dokumenty dot. pracy F. Woźniaka w Szkole Powszechnej w Wilczkowicach, gm. Tkaczew w latach 1935–1940; Dokumenty dot. budowy budynku nowej szkoły powszechnej w Wilczkowicach z lat 1937–1939; Akt zgonu Franciszka Woźniaka, zmarłego 12-06-1941 r., sporządzony w KL Mauthausen; Dokument z opisem przyczyny zgonu Franciszka Woźniaka, sporządzony przez lekarza KL Mauthausen z 13-06-1941 r. (oficjalnie – sepsa, prawdziwej przyczyny zgonu nie znamy). Franciszek Woźniak, syn Józefa i Krystyny z Laskowskich, urodził się 10-09-1897 r. w Kobylance k. Gorlic, brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w latach 1919–1920, był nauczycielem i budowniczym kilku szkół w woj. łódzkim, do 1940 r. był kierownikiem szkoły w Wilczkowicach w pow. łęczyckim. Na początku wojny, we wrześniu 1939 r., został aresztowany przez okupacyjne władze niemieckie, następnie zwolniony i ponownie aresztowany 12 kwietnia 1940 r. – przewieziony do niemieckich obozów koncentracyjnych, najpierw do KL Dachau, później do KL Mauthausen, gdzie został zamordowany 12 czerwca 1941 r. Archiwalia przekazała pani Barbara Gaweł, wnuczka Franciszka Woźniaka.

Dokumentacja aktowa, Dyplom