Skany dokumentów dot. Władysława Kruczyńskiego - oficera 21 Warszawskiego Pułku Piechoty.
Rozwiń opis Zwiń opisSkany dokumentów (m.in. legitymacji i dyplomów) por./kpt. Władysława Kruczyńskiego oraz skany zapisków prowadzonych przez por. W. Kruczyńskiego, dot. spraw wojskowych i historii wojskowości i skany wizytówek (z dedykacjami) oficerów 21 Warszawskiego Pułku Piechoty. Władysław Kruczyński, syn Karola i Teresy z d. Palka, ur. 1 VI 1906 r. w Żywcu. 15 VIII 1927 r. ukończył Oficerską Szkołę Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej-Komorowie ze stopniem podporucznika piechoty. W latach 1928–1932 studiował w Szkole Nauk Politycznych w Warszawie, 1 I 1936 r. awansował do stopnia kapitana w korpusie oficerów piechoty. W latach 1927–1934 odbywał służbę w 21 Warszawskim Pułku Piechoty, w 1931 r. ukończył kurs dowódców plutonów szturmowych przy 1 Dywizjonie Pociągów Pancernych, a w latach 1934–1939 służył w 17 Pułku Piechoty w Rzeszowie. W kampanii wrześniowej 1939 r. dostał się do niewoli sowieckiej i do kwietnia 1940 r. był jeńcem obozu dla oficerów w Starobielsku. W kwietniu lub na początku maja 1940 r. wraz z ponad 3800 oficerami Wojska Polskiego został zamordowany strzałem w tył głowy w więzieniu wewnętrznym NKWD w Charkowie. Ciała ofiar zakopywano w pobliskim lesie koło wsi Piatichatki. Szczątki kpt. W. Kruczyńskiego zostały zidentyfikowane w 1996 r. podczas prac archeologiczno-ekshumacyjnych w Charkowie. Żona W. Kruczyńskiego, Irena z d. Kaczyńska (1911– 1981) ostatnią informację o losach męża otrzymała 1 IV 1940 r. od Biura Informacyjnego PCK w Warszawie, dowiadując się, że jej mąż w marcu 1940 znajdował się w obozie jenieckim w Starobielsku. 11 lutego 1940 r. urodził się syn Władysława i Ireny – Witold.
Rozwiń opis Zwiń opis